काठमाडौं । एक सयभन्दा बढी नेपाली चलचित्रमा अभिनय गरेका अभिनेता श्रीकृष्ण श्रेष्ठले कलिलै उमेरमा धर्ती छाड्नुपर्‍यो । आफैँले चलचित्र क्षेत्रमा ल्याएकी अभिनेत्री स्वेता खड्कासँग विवाह गरेको महिना दिन पनि नबित्दै श्रीकृष्णले स्वेतालाई सधैँका लागि छाडेर गए । झन्डै पाँच वर्षको प्रेम सम्बन्धपछि श्री–स्वेताको विवाह भएको थियो । हो, श्रीकृष्ण बिरामी थिए । तर, एकअकार्को साथ र मायाले रोग निको हुने दुवैलाई विशेष गरी स्वेतालाई विश्वास थियो । भनिन्छ, सोचेँजस्तो हुन्न जीवन । विवाहको पाँच हप्ता पनि नबित्दै वियोग दर्दनाक व्यथा स्वेताको छातीमा पर्‍यो । श्रीलाई गुमाएपछि स्वेता झन्डै पाँच महिनाजति बेहोसजस्तै ओछ्यानमा सीमित हुन पुगिन् । उनै स्वेतासँग गरिएको कुराकानी । ० अहिले कस्तो छ ? – अहिले त मलाई त्यति राम्रो छैन । अहिले मलाई ब्याक पेनले पीडा दिइरहेको छ । रेस्टमा छु । ० कति महिना भयो, यो पीडा सहनुपरेको ? – म चार–पाँच महिना त बेडमै भएछुँ । होसमा थिइनँ । लामो समय बेडमा रेस्ट गर्दा पछाडि नसामा समस्या देखियो । अलि धेरै दुखेर पिडा सहनु परेको दुई महिना भयो । ० नवविवाहितको सपना हुन्छ नै । विवाह गर्दा तिम्रो सपना के थियो ? – मैले त बेस्ट फ्रेन्ड र जीवनमा सँगै काम गरेको सहयात्रीसँग विवाह गर्दै थिएँ । सबै कुरा अगाडि नै थियो । सपना देखेर, मिहिनेत गरे बनाउनुपर्ने अवस्था थिएन । हरेक केटीमान्छेको विवाहपछिको सपना हुन्छ नै । मेरोभन्दा बढी मेरो परिवारको सपना थियो होला । पारिवारिक माहोल, श्रीमानको माया, बच्चा यी सबै सपना थिए होला । हामी दुवै चलचित्र क्षेत्रमा थियौँ । चलचित्र क्षेत्रमा राम्रो गर्ने, राम्रा चलचित्र बनाउने— सपना धेरै थिए । ० त्यो सपना चकनाचुर भयो ? – सोचेकै थिइनँ । सबै कुरा कोइन्सिडेन्ट भयो । चकनाचुर भयो । के भयो, मलाई जवाफै थाह छैन । ० बिहे भएको सुरुदेखि नै त्यो पीडा खप्नुपर्यो कि पछि आइलाग्यो ? – विवाह हुनु एक हप्ताअघि नै उहाँलाई सन्चो थिएन । एक महिनादेखि नै उहाँलाई ड्राइ कफले सताइरहेको थियो । चेकअप गर्न पनि गइरहेकै थियौँ । बिहे भएपछि त एकले अर्कालाई टेककियर गर्छौैं, राम्रो हुन्छ भन्ने हिसाबले पनि हामी विवाह गर्ने निर्णयमा पुगेका थियौँ, हामी दुवैको परिवार पनि । बिहे गर्नु एक हप्ता अघिदेखि उहाँलाई अलि गाह्रो भइरहेको थियो । बिहे गरेपछि मैले उहाँलाई हेल्थी रुपमा पाइनँ । विवाह गर्नुभन्दा अघिदेखि नै उहाँलाई समस्या थियो । बिहे गरेपछि हामी दुई दिन मात्र घरमा सँगै बस्यौँ होला । त्यसपछि हामीले सबै दिन हस्पिटलमा बितायौँ । ० यत्तिका महिना बितिसक्यो, पीडा मान्छेको जीवनमा धेरै हुन्छन्, यस्तो पीडा बिरलै पर्छ । अब यो जीवनलाई कसरी अगाडि बढाउँछु भन्ने सोच छ ? – चलचित्र क्षेत्रमा आउनुअघि साधारण थिए । यस क्षेत्रमा आएपछि राम्रो साथी र बिजिनेस पार्टनरको रुपमा मैले उहाँलाई पाएकी थिएँ । एउटा साथीले पनि जीवनमा धेरै फरक पर्छ भन्ने हामी एक्ज्याम्पल थियौँ । अहिले त्यो सबै नहुँदा मैले सोच्नै सकिरहेकी छैन कि जीवनले अब कुन मोड लिन्छ । परिवारको लागि के गर्छु, केही सोचेकी छैन । ० मानिसका जीवनमा धेरै ठूला पीडा आएको हामीले देखेका छौँ, भोगेका छौँ । पीडालाई साहस वा पुण्यमा परिणत गरेर जीवनसँग लड्दै अगाडि बढेको पनि देखेका छौँ । तिमीलाई त्यस्तो केही गर्यौँ भन्ने सोच आउँदैन ? कसरी अगाडि बढौँ भन्ने लाग्छ अब ? – प्रत्येकपटक कोसिस गरिरहेकै हो । हरेक ठाउँमा म उठ्छु केही गर्छु, अझै पनि धेरै गर्न बाँकी छ, धेरै हिम्मत गरेकी थिएँ । तर, म आफैँले पनि औषधिको सहारा लिनुपर्यो । रोगले राम्रोसँग हिँड्न सक्ने भएकी छैन । तर पनि पीडा मलाई परेको छ । एउटै कुरा भगवान् त मैले आजसम्म देखेकी छैन । यदि भगवान् छ भने, यतिसम्म सहनै नसक्ने पीडा कसैलाई नदेओस् । मैले अब बाँकी काम गरेँ भने पनि दुःखीहरुलाई… अफकोर्स मेरो मन दुःखमा परेको छ । मेरो मन दुःखमै जान्छ जस्तो लाग्छ । धेरै कुराहरु आफूले दुःख पाको भएर पनि होला, मन अलि कमजोर दुःखीहरुप्रति, सेवाप्रति नै जाँदो रैछ । ० जीवनलाई दीनहीन र दुःखीहरुको सेवामा समर्पित गर्यौँ र आफ्नो घाउमा मलम लाग्छ भन्ने सोच हो ? – म पहिल्यैदेखि अरुको दुःख हेर्न सक्दिनँथेँ । परिवार छरछिमेकमा कसैलाई दुःख परेको आफैँलाई परेको फिल हुन्थ्यो । आज मलाई जुन दुःख परिरहेको छ, यसलाई मैले कसरी सही रहेकी छु, कसरी कन्ट्रोल भइराछ मलाई थाह छैन । ० मानिसको जन्म एकचोटि हुन्छ र मृत्यु पनि एकचोटि हुन्छ । यो जीवन फेरि पाउँ भनेर पाइँदैन । कुनै हिम्मत र साहसले पीडालाई छोपेर बाँकी जीवनलाई अगाडि बढाउने सोच राख्न सक्छ्यौ त अब ? – पहिला त मैले मेरो जिन्दगीलाई माया मारिसकेकी थिएँ । आफ्नो हरेक कुरा अरुले गरिदिनुपथ्र्यो । अरुको सहारामा बसेँ । दुई महिना भयो आफूलाई अलि सम्हालेकी छु । टाइममा औषधि खान सकेकी छु । केही त गर्छु, अझै पनि मसँग हिम्मत छ । अझै पनि केही गर्छु भन्ने भित्र मनदेखि आइराछ । अझै मलाई टाइम लाग्छ । कुनै न कुनै रुपमा पूर्ण रुपमा ठीक हुन्छु । ठीक भएपछि पक्कै पनि मैले केही राम्रो गर्छु । म स्वेता खड्का भनेर चिनिएकै चलचित्र क्षेत्र, यो चलचित्र क्षेत्रमा जति उहाँहरुले नाम दिनुभाथ्यो, मैले पनि मिहिनेत गरेँ हुँला, त्यो मिहिनेतलाई तपाईंहरुले माया गर्नुभाथ्यो, मेरो श्रीमानको मेरो क्रियसनलाई सप्पैले रुचाइदिनुभाथ्यो । अफकोर्स, मैले गरेँ भने यस्तै सोसियल मुभी जुन घटनामा, जुन दुःखमा पहिले पनि गरेकी थिएँ । अझै पनि भयो भने गर्न सक्छु । ० पहिले र अहिले समाजले तिमीलाई हेर्ने दृष्टिकोणमा केही अन्तर छ ? – धेरैजनाको घटना देखेकी छु मेरो भेनाजु पनि । मेरो दिदी पनि मेरै उमेरमा यस्तो भएको थियो । गाउँतिर यस्ता प्रोब्लेमहरु हामीले फिल्महरुमा पनि हेरेको हो । तर, मलाईचाहिँ कुनै पनि कुरामा कसैले पनि त्यो कम्प्रोमाइज, त्यो पीडाहरु सहनुपरेको छैन, सबैले त्यत्तिकै माया गर्नुहुन्छ । अहिलेसम्म माया पाइरहेकी छु । भोलि के हुन्छ मलाई थाह छैन । विवाहित भएपछि, श्रीमान्ले छोडेपछि जुन हेपिने चलनहरु हुन्छ भन्छन् तर मैले त्यो फेस गर्नुपरेको छैन । ० यसमा कसको दोष जस्तो लाग्छ ? – सायद मलाई अलि ढिला परेको भए, मैले धेरै कुरा अनुभव गर्न पाएको भए थाह हुन्थ्यो । अझै पनि मैले कसलाई दोष दिने ? उपचार भयो, डाक्टरलाई दोष दिन पनि सक्दिनँ । उपचार गलत गरिदियो कि जस्तो लाग्थ्यो पहिला चाहिँ । अहिलेचाहिँ फेरि भाग्यको दोष, मैले भाग्य नै त्यस्तै ल्याको रैछु । र, भगवानले धोका दियो, त्यति नै भन्न चाहन्छु । ० भाग्यबाहेक नि भगवान्प्रति विश्वास लाग्छ ? – विश्वास त धेरै लाग्थ्यो । अहिले पनि लाग्छ । तर जुन घटना मलाई पर्यो नि, त्यसपछि मलाई भगवान् छ जस्तो लाग्दैन, भगवान् त हामीले मानेको मात्रै हो । भगवान् छैन जस्तो लाग्छ, किनभने, उहाँको ट्रिटमेन्ट चल्दा म दिनरात फास्टिङ बस्थेँ । ब्रत बस्थेँ । धेरै भगवान् पुकार्थे । बच्चादेखि ब्रत बस्थेँ । सायद घरमा सबैभन्दा बढी भगवान मान्ने म नै थिएँ होला । भगवान्ले हेर्छन्, भगवान्ले माया गर्छन् भन्ने सुनेकी थिएँ । भगवान्ले ब्लेस अहिलेसम्म दिइराख्नु भइराथ्यो र राम्रो भइराथ्यो जिन्दगी । तर, यो सहनै नसक्ने पीडा पर्यो नि, अहिलेचाहिँ मलाई भगवान् छैन जस्तो फिलिङ हुन थालेको छ । ० तिम्रो भोगाइमा जीवन भनेको के रहेछ त ? – मैले जीवनलाई राम्रो फूलको रुपमा लिएकी थिएँ । फूलजस्तै थियो मेरो जिन्दगी । मैले संघर्ष धेरै गरेको थिएँ पहिला पनि । संघर्ष हो भन्दा पनि बाँच्नु नै जिन्दगी रैछ । बाँच्नुपर्ने समय रैछ जिन्दगी । सप्पै कुरा समयले नै गरेको हो । हामीले समयलाई चिन्न सकेनौँ । समयमै बिहे गरेको भए हुन्थ्यो होला भन्ने पछुतो पनि लाग्छ । -

 टेलिभिजनबाट प्रसारण हुँदै आएका दुई चर्चित हाँस्य टेलिश्रृखंला ‘जिरे खुर्सानी’ र ‘‘भद्रगोल’ बन्द भएका छन्। यी श्रृखंलाहरुको प्रायोजन र विज्ञापन जुटाउँदै आएको वल्ड भिजन एड्भर्टाइजिङले सिद्धार्थ बैङ्कमा विभिन्न टेलिभिजन कार्यक्रमका लागि राखेको पाँच करोड ८६ लाख बराबरको धितो रकम नक्कली सावित भएपछि यी कार्यक्रमको प्रसारण बन्द भएको हो। यसै प्रकरणका कारण वल्ड भिजनका मालिक दिनेश श्रेष्ठ हनुमान ढोकामा थुनामा छन्। यसै काण्ड संलग्न भएको देखिएकाले नेपाल टेलिभिजन व्यापार महाशाखा प्रवन्धक पवन माण्डव्य र आर्थिक महाशाखा प्रमुख राजन श्रेष्ठ नेपाल टेलिभिजनबाट पन्ध्र दिनका लागि निलम्बन परेका छन्। 

महाशाखा प्रवन्धक र आर्थिक महाशाखा प्रमुखको मिलेमतोमा वल्ड भिजनको हिसाब किताब टेलिभिजनसँग समयमै फर्स्यौट हुन सकेको छैन। गत साउनमा नेपाल टेलिभिजनबाट प्रशारण हुने चार वटै हाँस्य व्यङ्ग्य कार्यक्रमको ठेक्का आफ्नो भागमा पारेको वल्ड भिजनले पछि कम रकम पर्ने जिरे खुर्सानी र भद्रगोल आफूसँग राखेर ‘तितो सत्य’ र ‘मेरी बास्सै’ मिडिया हबलाई बेचेको थियो। त्यसै गरी वल्ड भिजनले नै चलाइरहेको फिल्म सम्बन्धी कार्यक्रममा पनि रोकिएको छ। ‘जिरे खुर्सानी’ नेपाल टेलिभिजनमा लामो समयदेखि प्रशारण हुँदै आएको छ भने ‘भद्रगोल’ पछिल्लो समय चर्चामा रहेको छ। यी कार्यक्रम नियमित प्रसारण कहिलेदेखि हुन्छ भन्नेमा केही टुगों लागेको छैन। ‘जिरे खुर्सानी’ टोली हाल नेपाल बाहिर रहेको छ। -

काठमाण्डौ ।नेपाल टेलिभिजनबाट प्रसारण हुँदै आएका दुई चर्चित हाँस्य टेलिश्रृखंला ‘जिरे खुर्सानी’ र ‘‘भद्रगोल’ बन्द भएका छन्। यी श्रृखंलाहरुको प्रायोजन र विज्ञापन जुटाउँदै आएको वल्ड भिजन एड्भर्टाइजिङले सिद्धार्थ बैङ्कमा विभिन्न टेलिभिजन कार्यक्रमका लागि राखेको पाँच करोड ८६ लाख बराबरको धितो रकम नक्कली सावित भएपछि यी कार्यक्रमको प्रसारण बन्द भएको हो। यसै प्रकरणका कारण वल्ड भिजनका मालिक दिनेश श्रेष्ठ हनुमान ढोकामा थुनामा छन्। 

यसै काण्ड संलग्न भएको देखिएकाले नेपाल टेलिभिजन व्यापार महाशाखा प्रवन्धक पवन माण्डव्य र आर्थिक महाशाखा प्रमुख राजन श्रेष्ठ नेपाल टेलिभिजनबाट पन्ध्र दिनका लागि निलम्बन परेका छन्। महाशाखा प्रवन्धक र आर्थिक महाशाखा प्रमुखको मिलेमतोमा वल्ड भिजनको हिसाब किताब टेलिभिजनसँग समयमै फर्स्यौट हुन सकेको छैन। गत साउनमा नेपाल टेलिभिजनबाट प्रशारण हुने चार वटै हाँस्य व्यङ्ग्य कार्यक्रमको ठेक्का आफ्नो भागमा पारेको वल्ड भिजनले पछि कम रकम पर्ने जिरे खुर्सानी र भद्रगोल आफूसँग राखेर ‘तितो सत्य’ र ‘मेरी बास्सै’ मिडिया हबलाई बेचेको थियो। त्यसै गरी वल्ड भिजनले नै चलाइरहेको फिल्म सम्बन्धी कार्यक्रममा पनि रोकिएको छ। ‘

जिरे खुर्सानी’ नेपाल टेलिभिजनमा लामो समयदेखि प्रशारण हुँदै आएको छ भने ‘भद्रगोल’ पछिल्लो समय चर्चामा रहेको छ। यी कार्यक्रम नियमित प्रसारण कहिलेदेखि हुन्छ भन्नेमा केही टुगों लागेको छैन। ‘जिरे खुर्सानी’ टोली हाल नेपाल बाहिर रहेको छ।

अभिनेत्री श्वेता खड्काले सार्वजनिक जीवनमा फर्किने उद्घोष गरेकी छिन् । लामो समयदेखि स्व अभिनेता तथा पति श्रीकृष्ण श्रेष्ठको सम्झनामा विताएकी श्वेताले आगामी दिनमा पनि स्व श्रेष्ठको स्मृतिमा विभिन्न काम गर्ने जनाएकी छिन् । बिहिबार श्वताले सामाजिक संजाल फेसबुकमा एक स्ट्याटस लेख्दै आफू अमेरिका र मलेसिया जान लागेको जानकारी गराउँदै केही तस्विर समेत प्रकाशित गरेकी छिन् ।

 स्टाटसमा अभिनेत्री खड्काले माफी माग्दै भनेकी छिन् लामो समय म आफ्नै शारिरीक अवस्थाका कारण माया गर्नेहरुको कार्यक्रमहरुमा मेरो उपस्थित जनाउन नभ्याएको उल्लेख गर्दै आगामी दिनमा सहकार्य गरेर अघि बढ्ने जनाएकी छिन् ।

नेपालका चर्चित हास्यकलाकार मनोज गजुरेललाई गृह जिल्ला झापामा नागरिक सम्मान गरिएको छ । सुरुङ्गा जेसिजको ६ औं पदस्थापन समारोहका अवसरमा नेपाली हास्यसाहित्य तथा रङ्गमञ्चका क्षेत्रमा विशिष्ट योगदान

पुर्याएको भन्दै झापा धरमपुर निवासी ४१ वर्षिय उनलाई सुरुङ्गा जेसिजद्वारा उत्कृष्ट नागरिक सम्मान गरिएको हो ।

कार्यक्रमको अवसरमा यस क्षेत्रका विभिन्न डेढ दर्जन बढी संघसंस्थाहरुले सम्मान पत्रसहित अभिनन्दन गरेका छन् । यसरी अभिनन्दन गर्ने संघसंस्थाहरुमा क्रमशः ज्ञान ज्योति युवा क्लब, सुरुङ्गा सहकार्य युवा क्लब, कनकाई सामुदायिक वन उपभोक्ता

समुह, सतासीधाम जेसिज, सुकेडाँगी सामुदायिक वन उपभोक्ता समुह, पृथ्वी बचत तथा ऋण सहकारी संस्था, सिंहदेवी निमावी, झापा मेरिगोल्ड अंग्रेजी स्कुल, प्यारागन एकाडेमी, पशुपति अमावि, सगरमाथा साउण्ड सर्भिस लगायत रहेका छन् ।

गजुरेललाई नेपालका पूर्व गभरनर भेखबहादुर थापा, झापा क्षेत्र नं. ४ का सभासद प्रेम गिरीलगायतले सम्मान गरेका थिए । सोही अवसरमा सुरुङ्गा जेसिजका वर्ष २०१४ का अध्यक्ष शिव कडेँलले २०१५ का अध्यक्ष त्रिलोचन चिमरियालाई पदहस्तान्तरण गरेका थिए ।

       एउटा खुट्टाकै भरमा गरेको नृत्यले संसारभर चर्चित भएकी नेपाली कलाकार रोमा न्यौपानेले मुम्बई शहर नचाउने भएकी छिन । ८ बर्षको उमेरमा बस दुर्घटनामा परी एउटा खुट्टा गुमाउन पुगेकी रोमा मुम्बईमा रहेका नेपालिहरुको समूह देखचेम्स ग्रुपको आयोजनामा हुने कार्यकमका लागि शुक्रबार साँझ मुम्बई ऊढ्दैछिन । नृत्यमार्फत रोमाञ्चक पैदा गर्न सिपालु रोमा न्यौपाने , जब दर्शकलाई उनी एउटा मात्र खुट्टाले नृत्य गरिरहेकी छिन् भन्ने कुराको जानकारी हुन्छ, जो कोहि अचम्ममा पर्छ । मौलिक नेपाली गीतदेखि अत्याधुनिक गीतसम्म उत्तिकै छमछमी कम्मर मच्चाएर दर्शकलाई लट्ठ पार्न सक्ने क्षमता बोकेकी नृत्यांगना रोमा यतिबेला आफ्नो कला देखाएर संसारभरका बिभिन्न साँस्कृतिक कार्यक्रममा ब्यस्त भएकी छिन । 

     अपाङ्ग बालबालिकाको शिक्षा र अपाङ्गता भएका युवाको रोजगारी तथा अशक्त अपांगता भएकाहरुलाई सहयोग गर्नका लागि अक्षयकोष स्थापना गर्ने अभियानमा पनि लागेकी रोमा दैनीक ६,७ वटा गीतसम्ममा लगातार नाच्न सक्ने बताउछिन । “नाचेकै कारण त्यती धेरै थकानको महशुस गरेको छैन । पहिला पहिला डान्स नसिक्दै एकदमै थकानको महसुस हुन्थ्यो । अहिले मेरो गुरुहरु केशव सापकोटा र सुमन सगर जंग केसी सँग डान्स सिकेपछि थकानको महशुस हुदैन” रोमाले न्युज अभियानलाइ बताइन । उनको साथमा हास्य कलाकार निरु खड्का लगायत अन्य नेपाली कलाकार पनि मुम्बई जादैछन ।